Wianki i stroiki w jednym

Wiją nam się wianki, wiją... do powieszenia i do położenia... 

do wysypania środeczka orzechami, pierniczkami, czy innymi cudami... 

do świecy otulania, do drzwi zdobienia- 

no co tylko komu w duszy zagra 

:D

i do pachnienia... cynamonowo oczywiście :)

***

Witajcie cynamonowo

 I choć ostatnio tylko duchem jesteśmy na tym zaniedbanym kawałeczku naszego 

miejsca w sieci, to pamiętamy o Was kochani zaglądacze

i szykujemy dla Was miłą, świąteczną niespodziewajkę,

 szczegóły już niebawem

:)

a tymczasem u nas rozpachniło się na dobre

Każdy przyzna, że własnoręcznie wykonane ozdoby są niezwykłe i cieszą serducho,

a długie, markotne wieczory można zmienić w prawdziwą przygodę i w doborowym towarzystwie bliskich bezkarnie polepić cuda wianki z ciasta
(na ten przykład chociażby). 

Prosto, niedrogo i wiele radości

klikajcie w zdjęcie po sprawdzony przepis

i koniecznie dajcie nam znać tutaj lub na Facebooku, 

jak już powstaną Wasze masosolne dzieła

:)

***

Świat w jajku zamknięty

Nie wiemy co było pierwsze, jajko czy kura, 

ale wiemy, że w małym jajku zamknąć można  i świat cały!

 Ba,  jest mu tam całkiem przytulnie :) 

Pozdrawiamy półprzytomnie, 

no, topielica Marzanna się zemściła i zesłała nam paskudne przeziębienie,

na szczęście chorujemy na zmianę :)

Uściski kochani,

 i niech się Was żadne Marzannowe klątwy nie imają

:D

***

Pisanki oczywiście, czyli batikowo jagodowo

W końcu udało mi się przysiąść na chwilkę i upisać swoje jajeczka, tak jak lubię, na wydmuszkach kurzych, niewielkich, bielutkich.  Ponieważ malowaliśmy woskiem  pszczelim (ach), barwiliśmy i wytrawialiśmy sobie we dwoje, to i czas miło płynął, i w koszyczku nadzwyczajnie mnożyły się pisanki. W podziękowaniu za lniane drewniane (z poprzedniego posta) powstały dla Norberta batikowe jagodowe. Obdarowany jest zachwycony i twierdzi, że piękniejszych by sobie nie wymarzył, i są właśnie "takie jego". Cóż, nie sposób się z tym nie zgodzić, bardzo mi miło :)

 i tym leśnym akcentem pozdrawiamy Was serdecznie 

...z pisankowej krainy :)

***

Drewniane, wypalane i w kwiatki

Ot takie pisanki się właśnie zrobiły, to znaczy Norbert wpierw oszlifował, potem wypalił, pomalował i oto są... Fiołkowe pisanki drewniane. Jeszcze może tylko pachnieć powinny, ale to w przyszłości :)  Te, już polakierowane, ułożone na wełnie drzewnej i zamknięte w pudełeczku z szarej mikrofali z niecierpliwością czekają na swojego kogoś. Do kupienia na MooNatowej Da Wandzie

Nie wiem dlaczego zapomnieliśmy o najprostszych motywach, tych z natury czerpanych, ale przy okazji pewnego dosyć zaskakującego i średnio miłego zdarzenia, kwiatowe desenie mogą przeżywać u nas swój wielki powrót. Na początek ino w wersji pisankowej, ale przecież wszystko przed nami, byleby tylko czasu starczyło :)

A tymczasem z piersiami wypełnionymi pierwszym wiosennym wiaterkiem i z klangorem żurawi cudnie brzmiącym  w uszach, z ochotą i pełni energii  wkraczamy w nowy tydzień, czego i Wam, kochani, życzymy z całego serducha. Miłego poniedziałku!

***

Orzechy do ciasta, a łupinki... na choinkę :)

Malutkie bombki- światy zamknięte w połówce łupinki orzecha

było ich więcej, ale nie doczekały się obfotografowania...

i dobrze,  zawisną na magicznym drzewku

pierniczkowo-orzechowym

:)

A tym razem z cyklu "lubimy" napiszę tylko, że uwielbiamy powroty do bibułowych lub słomianych łańcuchów, do malusich, rajskich jabłuszek, do śniegu z waty i przeźroczystych anielskich włosów

  

:)

***

Susz wszelaki, czyli stroiki świąteczne

Bo bardzo lubimy cynamon, szyszki, limonki i różniaste łupiny :)

***

Róża cedrowa i juta

Wciąż wiankowo, bowiem innych zdjęć na dworze zrobić dziś się nie dało, 

tak mroźne wietrzydło po dłoniach biło, że od razu poczuliśmy zimę

:)

 wianek do powieszenia lub położenia

 a do środka można wstawić świecę

:)

***

Świąteczny wianek raz jeszcze

 Orzechowo-modrzewiowy

:)

do powieszenia lub położenia

jak kto woli 

***

Jesteśmy, czyli pierwsze nasze ozdoby na Boże Narodzenie

Jesteśmy i dzieje się, choć na naszych blogach cicho jak makiem zasiał, życie toczy się nam w zawrotnym tempie. A to cudnie energetyzujące warsztaty w Centrum Kultury, na których to dzieciaki uczyły mnie jedzenia pałeczkami, mimo iż z założenia to ja miałam uczyć je pleść "cuda wianki" z papieru, ale skoro rurki są podobne do pałeczek, to już wiecie sami :) A to poszukiwania domów dla porzuconych zwierzaków, bo głowa i serducho zaprzątnięte tymi czterołapnymi smutkami, aż dnia brak. Na szczęście jest nas dwoje, więc i pracownia powolutku zapełnia się świątecznymi ozdobami, a Norbert uplótł i ozdobił już pierwsze tegoroczne koła na Boże Narodzenie. Natychmiast ochrzciłam je kukuwiankami lub zegarynkami, kto miał zegar z kukułką natychmiast będzie wiedział skąd mi się to wzięło :)

Miłego poniedziałku :)

***